لابه هر خاصه منگر بند دل بر طبع نه

وعده شاهی و شادی بی خرد در دل مدار

آلت رامش بگیر و جای آرامش مجوی

پرده غفلت مپوش و تخم بی فضلی مکار

یاوه هر عامه مشنو پند من بر جان گمار

یادگاری ده ز بیداری شب خود را مگر

وقت رفتن نام بهروزیت ماند یادگار