یاوه هر عامه مشنو پند من بر جان گمار

آلت رامش بگیر و جای آرامش مجوی

پرده غفلت مپوش و تخم بی فضلی مکار

لابه هر خاصه منگر بند دل بر طبع نه

یادگاری ده ز بیداری شب خود را مگر

وقت رفتن نام بهروزیت ماند یادگار

افسر و فرق ای پسر بی رنج کی گردد قرین