ای درت ز بی برگان چون شاخ در آذر

من بلبل و خواهان یکی درعه و دستار

زین محتشمانند درین شهر که همت

بر هیچ کسی می نتوان دوخت به مسمار

وی دلت ز بخشیدن چون باغ در آزار

از مکرمت تست که پیوسته نهفته ست

این شخص به دراعه و این پای به شلوار