از مکرمت تست که پیوسته نهفته ست

بر هیچ کسی می نتوان دوخت به مسمار

ای درت ز بی برگان چون شاخ در آذر

وی دلت ز بخشیدن چون باغ در آزار

این شخص به دراعه و این پای به شلوار

پس چون تنم آراسته پیرهن تست

این فرق مرا نیز بیارای به دستار