این شخص به دراعه و این پای به شلوار

ای درت ز بی برگان چون شاخ در آذر

وی دلت ز بخشیدن چون باغ در آزار

از مکرمت تست که پیوسته نهفته ست

پس چون تنم آراسته پیرهن تست

این فرق مرا نیز بیارای به دستار

سود از تو بدان جویم کز مایه طبعم