تا گرفت او روزه پیوسته در تابوت مرگ

کاین چنین ها دارد این آسوده خاک اندر کنار

شاهی و شادی جز او فرزند نادیده هنوز

کرده مرگش همچو شاهان اسیر اندر حصار

خون همی گریند بهر او جهانی روزه دار

روی پر آژنگشان از اشک خون هست آن چنانک

در میان طبله شنگرف پشت سوسمار