روی پر آژنگشان از اشک خون هست آن چنانک

کرده مرگش همچو شاهان اسیر اندر حصار

تا گرفت او روزه پیوسته در تابوت مرگ

خون همی گریند بهر او جهانی روزه دار

در میان طبله شنگرف پشت سوسمار

لیک با این گرچه گنبد خانه ای کردش ز خشت

زین آل گنبدی را گنبد زنهار خوار