در میان طبله شنگرف پشت سوسمار

تا گرفت او روزه پیوسته در تابوت مرگ

خون همی گریند بهر او جهانی روزه دار

روی پر آژنگشان از اشک خون هست آن چنانک

لیک با این گرچه گنبد خانه ای کردش ز خشت

زین آل گنبدی را گنبد زنهار خوار

دوستان را جای شکر و تهنیت ماندست از آنک