نخواهم که بیداد کین گسترم

من از لشکر ترک هم زین نشان

بیارم سواران مردم کشان

که از مهربانی که بر لشکرم

تو با مهربانی نهی پای پیش

که دانی نهان دل و رای خویش

بیازارد از من جهاندار شاه