که نخوردستی در خردی نان بشتالنگ

دولت آن راست درین وقت که آبست از که

صلت آن راست درین شهر که نانست از سنگ

آب و قدر شعرا نزد تو ز آنست بزرگ

مدح بی صلت آن راد نمی آید چست

شعر بی جامه آن مرد نمی گیرد هنگ

جامه ای بخش مرا خاص خود ار سرو قدم