مدح بی صلت آن راد نمی آید چست

صلت آن راست درین شهر که نانست از سنگ

آب و قدر شعرا نزد تو ز آنست بزرگ

که نخوردستی در خردی نان بشتالنگ

شعر بی جامه آن مرد نمی گیرد هنگ

جامه ای بخش مرا خاص خود ار سرو قدم

تا ز فر تو شود کار من امسال چو چنگ