تا ز فر تو شود کار من امسال چو چنگ

مدح بی صلت آن راد نمی آید چست

شعر بی جامه آن مرد نمی گیرد هنگ

جامه ای بخش مرا خاص خود ار سرو قدم

شوم از شکر ثناهات چو قمری در دم

چو بوم من ز لباس تو چو طوطی بارنگ

من از آن رنگ جهان را کنم آگاه ز شکر