خیل خیر از خیال طلعت اوست

آب قدرش لطیف چون زمزم

حکم و فرمانش چون صباح و مسا

روز و شب را دهد ضیاء و ظلم

چون سخن را گذر ز حقه فم

باز گردم کنون به قصه خویش

چند باشد ز مضمر و مدغم