وزین نشاط تو تا کی ایا سرشته به غم

به گوش خواجه فرو گوید زان زمان معنی

کجا شد آنهمه دعوی و لاف تو هر دم

ازین غرور تو تا کی ایا زبون قضا

کمر به دست تو آید همی سلیمان وار

ترا طمع که در انگشت تو کند خاتم

ز کردگار نترسی و پس خراب کنی