ز کردگار نترسی و پس خراب کنی

وزین نشاط تو تا کی ایا سرشته به غم

کمر به دست تو آید همی سلیمان وار

ترا طمع که در انگشت تو کند خاتم

هزار خانه درویش را به نوک قلم

امین دینت لقب گشت پس چرا دزدی

گلیم موسی عمران و چادر مریم