هزار خانه درویش را به نوک قلم

کمر به دست تو آید همی سلیمان وار

ترا طمع که در انگشت تو کند خاتم

ز کردگار نترسی و پس خراب کنی

امین دینت لقب گشت پس چرا دزدی

گلیم موسی عمران و چادر مریم

ز بهر ده درم قلب را نداری باک