ذره ذره حسنات از تو ز لطفم بپذیرم

در بهشت آرم و بر خوان نعیمت بنشانم

شربت شوق دهم تا تو شوی مست تجلی

پرده بردارم و آن گه به خودت می نگرانم

کوه کوه از تو معاصی به کرم در گذرانم

هر عطایی که بکردم به تو ای بنده من من

خوش نشین بنده که من داده خود را نستانم