بی غم عشق تو ما عقل به یک جو نخریم

پسرا تا به کف عشوه عشق تو دریم

از بدو نیک جهان همچو جهان بی خبریم

عقل ما عشق تو گر کرد هبا شاید از آنک

نظری کرد سوی چهره تو دیده ما

از پی روی تو تا حشر غلام نظریم

چاکران رخ و آن عارض و آن چشم و لبیم