از پی روی تو تا حشر غلام نظریم

عقل ما عشق تو گر کرد هبا شاید از آنک

بی غم عشق تو ما عقل به یک جو نخریم

نظری کرد سوی چهره تو دیده ما

چاکران رخ و آن عارض و آن چشم و لبیم

بنده آن قد و آن قامت و آن زیب و فریم

سوخته آن روش و چابکی و غنج توایم