نظری کرد سوی چهره تو دیده ما

از بدو نیک جهان همچو جهان بی خبریم

عقل ما عشق تو گر کرد هبا شاید از آنک

بی غم عشق تو ما عقل به یک جو نخریم

از پی روی تو تا حشر غلام نظریم

چاکران رخ و آن عارض و آن چشم و لبیم

بنده آن قد و آن قامت و آن زیب و فریم