مصرع دوم · شماره 4
که چوگانی ست از تقدیر و میدانیست از ایمان
شاعرسناییقالبقصیده
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 1
بنه چوگان ز دست ای دل که گمشد گوی در میدان
# - 2
چه خیزد گوی تنهایی زدن در پیش نامردان
# - 3
چو گویی در خم چوگان فگن خود را به حکم او
# - 4
که چوگانی ست از تقدیر و میدانیست از ایمان
انتخابشده - 5
بدین چوگان مدارا کن وز آن میدان مکافا بین
# - 6
چو این کردی و آن دیدی شوی چون گوی سرگردان
# - 7
ز خود تا گم نگردی باز هرگز نیست این ممکن
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 4 از «قصیده شماره ۱۳۶ - در مدح امین الدین رازی» است.