در چشم سر و دیده سر مر همگان را

گشتند فراهم ز سخای تو چو پروین

اصلی ست سخای تو بر آن گونه که هرگز

نه کم شود از سایل و نه بیش ز تحسین

باطنت به گل ماند و ظاهرت به نسرین

هرگز تو برابر نبوی ظاهر و باطن

با آنکه همی نقش نگارد صنم چین