هر که مدح او ببیند گر چه خصم او بود

این نگویم ز آنکه چونین من خلف زاید همی

کس نیدی اندر سخن شیرین سخنتر زو ولیک

هجو او چون زهر افعی زود بگزاید همی

از میان جان و دل گوید چنین باید همی

سر فرازان جماعت گر چه بدگوی منند

مر مرا باری بدیشان دل ببخشاید همی