بوذر دیگر همی خواند کرام الکاتبین

روح قدسی را ترقی نیست زان منزل که هست

ورنه از پند تو کروبی شدی روح الامین

تا تو سلمانی دگر گشتی مرا در مدح تو

تو چو سلمان در عطا هرگز نگشتی گرد «لا»

من چو بوذر در ثنا هرگز نگردم گرد لات

ای ز عصمت بر تو هر ساعت نگهبانی دگر