من چو بوذر در ثنا هرگز نگردم گرد لات

تا تو سلمانی دگر گشتی مرا در مدح تو

بوذر دیگر همی خواند کرام الکاتبین

تو چو سلمان در عطا هرگز نگشتی گرد «لا»

ای ز عصمت بر تو هر ساعت نگهبانی دگر

وز بر ما هر زمان فضلی و احسانی دگر

ای ترا از روی همت هم درین ایوان صدر