تا بدان ایوان رسانیدت که کیوان را نمود

نیز مر روح القدس را هیچ پنهانی دگر

اندرین میدان مر این گوی سیاه و سبز را

نیست گویی جز اشارات تو چوگانی دگر

میخ نعل مرکب جاه تو کیوانی دگر

از ورای پرده های کن فکان در علم عشق

گوهری آری همی هر ساعت از کانی دگر