خشکسال خاطر دریاب ما را فتح باب

رو که اندر عالم آرام و جنبش تا ابد

تنت بی جنبش نخواهد بود و جانت بی ثبات

ای به همت بوده بی سعی سپهر و آفتاب

ای مرا در روضه فضل آوریده بعد از آنک

دیده بودم در دو ماه از ده فضولی صد عذاب

گاهم این گفتی تو مردم نیستی از بهر آنک