خرسند کن از خود دل رنجیده ما را

ما شعله شوق تو به صد حیله نشاندیم

دامن مزن این آتش پوشیده ما را

ناگاه به باغ تو خزانی بفرستند

با اشک فرو ریخت ستمهای تو وحشی

پاشید نمک، جان خراشیده ما را