خنجر زد آنچنان که نگه را خبر نبود

آن خنده ها که غنچه سیراب می نهفت

بیرون ز زیر پرده گلبرگ تر نبود

من کشته کرشمه مژگان که بر جگر

دل را که نومقید زندان حسرت است

جز عرض عشق هیچ گناه دگر نبود

وحشی نگفتمت که غرور آورد نیاز