آرزو بود که هر لحظه به سویت می تاخت

زانکه در بوته غیرت به گداز آمده بود

چه اداها که ندیدم چه نظرها که نکرد

بنده اش من که عجب بنده نواز آمده بود

داشت می دانی و خوش در تک و تاز آمده بود

وحشی از بزم که این مایه خوشحالی یافت

که سوی کلبه ما با می و ساز آمده بود