گل در بغل از گشت گلستان تو آید

خرم دل آن کس که ز بستان تو آید

ما با لب تفسیده ره بادیه رفتیم

خوش آنکه ز سرچشمه حیوان تو آید

خوش می گذری غنچه گشای چمن کیست