ما با لب تفسیده ره بادیه رفتیم

خرم دل آن کس که ز بستان تو آید

گل در بغل از گشت گلستان تو آید

خوش آنکه ز سرچشمه حیوان تو آید

خوش می گذری غنچه گشای چمن کیست

این باد که از جنبش دامان تو آید