این بود که ناگاه ز وصلت خبرآمد

شد نوبت دیدار و زدم کوس بشارت

یعنی که دعای سحری کارگر آمد

جان بود ز هجر تو مهیای هزیمت

بیخود شده بود از شعف وصل تو وحشی

زو درگذر ار او به درت دیرتر آمد