بیخود شده بود از شعف وصل تو وحشی

یعنی که دعای سحری کارگر آمد

جان بود ز هجر تو مهیای هزیمت

این بود که ناگاه ز وصلت خبرآمد

زو درگذر ار او به درت دیرتر آمد