سیاوش بسوگند تو سربداد

پر از خون دل از درد خسته جگر

ازان پس برآورد ز ایران خروش

زبس کشتن و غارت و جنگ و جوش

تو دادی بخیره مر او را بباد

ازان پس که نزد تو فرزند من

بیامد کشیدی سر از پند من