بیامد کشیدی سر از پند من

سیاوش بسوگند تو سربداد

تو دادی بخیره مر او را بباد

ازان پس که نزد تو فرزند من

شتابیدی و جنگ را ساختی

بکردار آتش همی تاختی

مرا حاجت از کردگار جهان