بریشان همه راستی شد نگون

که بسیار بیداد خون ریختند

فرومانده اسبان جنگی بجای

تو گفتی که با دست بستست پای

که برگشت روز و بجوشید خون

چنان خواست یزدان جان آفرین

که گفتی گرفت آن گوان را زمین