در حیرتم از خود که چه خوش کرده ام از تو

یک بار نباشد که نیازرده ام از تو

خواهم که حریفی چو تو خوبت بچشاند

ته مانده این رطل که من خورده ام از تو

این میوه که آلوده به زهرم لب و دندان