خواهم که حریفی چو تو خوبت بچشاند

یک بار نباشد که نیازرده ام از تو

در حیرتم از خود که چه خوش کرده ام از تو

ته مانده این رطل که من خورده ام از تو

این میوه که آلوده به زهرم لب و دندان

نوباوه شاخی ست که پرورده ام از تو