مگر کش آز را سر پر کند از پنبه مرهم

سر اندر دیده خورشید بودی چوب دربان را

اگر می بود حفظ او حصار عصمت آدم

نبودی رخنه آمد شدن وسواس شیطان را

چو گوهر بار سازد بحر طبعش ابر احسان را

عجب بحری که چون در جنبش آرد باد اجلالش

کند خلخال ساق عرش موج شوکت و شان را