سالک ره را کجا فرصت آسایش است

بر سر کرسی برآ پایه والا طلب

عاشق مرتاض کی طالب جنت شود

ای که به راحت خوشی جنت اعلا طلب

گر تو از آن فارغی سایه طوبا طلب

مرد خدا کی کند میل به لذت خلد

در دل کودک وشان حسرت حلوا طلب