گرمی مهر تو هردم می شود در دل ز یاد

وی لب شکر فروشت چشمه ماء معین

عاجز از موی میانت مردمان موشکاف

مضطر از درک دهانت مردمان خرده بین

تا ز ماه عارضت بنمود خط عنبرین

بهر دلگرمی طلسمی ماند بر آتش مگر

غمزه افسونگرت چون غمزه سحر آفرین