تا ز ماه عارضت بنمود خط عنبرین

عاجز از موی میانت مردمان موشکاف

مضطر از درک دهانت مردمان خرده بین

گرمی مهر تو هردم می شود در دل ز یاد

بهر دلگرمی طلسمی ماند بر آتش مگر

غمزه افسونگرت چون غمزه سحر آفرین

مردمان دیده از موج سرشکم بد برند