مخور غم گرت نیست اسب رونده

مکن ناله از درد بی خانمانی

همان گیر کز تست این دیر ششدر

پر از زر در او نه خم خسروانی

چو بر توسن طبع داری روانی

سخن گستری بر دعا ختم سازم

که سر می کشد خامه از هم زبانی