چو بر توسن طبع داری روانی

همان گیر کز تست این دیر ششدر

پر از زر در او نه خم خسروانی

مخور غم گرت نیست اسب رونده

سخن گستری بر دعا ختم سازم

که سر می کشد خامه از هم زبانی

الا تا مه نو در این کهنه میدان