که اندر زمان از لب دیده بان

سپاهت بی آزار گفتا ببین

چنانچون سپردی سپردم بهم

درین بود گودرز با گستهم

بگوش آمد از کوه زیبد فغان

که از گرد شد دشت چون تیره شب

شگفتی برآمد ز هر سو جلب