تا گذشته بر او سیاه شدم

او اگر شیشه است من سنگم

او اگر آینه ست من زنگم

تا رسیدم به او تباه شدم

کیست او خوش نشین خوش باشی

که فتد چون مگس به هر آشی

کیستم من همای گردون پر