طعنه شاعران دهر بلاست

عار از صحبت جهان دارم

فخر از این خاک آستان دارم

غرض من نه قیلغ و نه قباست

چون از این سرزنش بر آرم سر

که چو او بی ز من بود بهتر

زهر بی لطفیی عجب خوردم