سیل چون از فراز شد به نشیب

ندود هر طرف پی جو و کاه

استر و اسب و خانه و اسباب

خس و خارند در ره سیلاب

کند از جایشان به نیم نهیب

آنچه با ذات آمده ست نکوست

غیر از آن جمله سبزه لب جوست