آنچه با ذات آمده ست نکوست

خس و خارند در ره سیلاب

سیل چون از فراز شد به نشیب

کند از جایشان به نیم نهیب

غیر از آن جمله سبزه لب جوست

سبزه طرف جو بود خرم

لیک تا جوی از آب دارد نم